X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

مومو

زن های درونم!

این همه زن که  درون من است....ها می کنند روی پوست تنم ، مستانه و شیشه ی غبار گرفته ی تنم را پاک می کنند از درون...و لبخند می زنند به عشق بازی من با در و دیوار خانه ام! و این همه مرد که بیرون من است می ترسد از شکستن غرورش در برابر سر مستی زنانه! مرد و ترس؟ 

باور نمی کنم!

به همه ی کاغذ های روی میزم لبخند می زنم و با نوک انگشت هایم می خوانمشان ...سفید! روشن دلم شاید!

 

اولش چیزی حس نمی کنی ...انگار که اتفاقی نیفتاده ...هنوز داغی ! مثل زخمی که تازه دهان باز کرده و می بینی فوران شیره ی تنت را ، سرخ ، اما باور نمی کنی! بعد گیج می شوی و سبک...انگار همه ی دنیا دور سرت می چرخد! مست شده ای شاید از بوی آهن خونت!

بعد... درد دارد! می سوزی... باور نمی کنید؟

انگار عزیزی را از دست داده ام ...زانوهایم را بغل می کنم و جمع می شوم در کنج ترین جای دیوار..."گریه کن عیبی ندارد...گریه کن!" و مثل بچه ای که تازه به دنیا آمده سیلی می زنند به من.. تا نفسی که حبس شده را بیرون بدهم و هق بزنم...

زندگی اما همچنان جریان دارد ...فقط تویی که زمان برایت متوقف شده! جا مانده ای از همه جا...همه چیز!

وقتی تمام می شود همه ی عشق بازی من با دیوار های خانه ام! مردی که ایستاده با غرور ...همه ی کوله بار سنگینش را جمع می کند... سربلند بیرون می رود!

سربلند! بدون اینکه ترک خورده باشد... و ساعت ها باز شروع می کنند به شمردن ثانیه ها...




وقتی جبری می شکند! و چیزی تازه تجربه می شود...چه حس سبکی دارد!

این روز ها جایی از زمین که فقط دو فصل دارد فصل سومی را هم می بیند! پاییز رفت قطب...برای زمانی بلند! یک ماه!

از همه خداحافظی کرد ، اینجا در کامنت های پست قبلی برایتان آروزوی سلامت کرد! فرصت نداشت کامل کند کار نیمه تمام شب ترین شب های پاریس و قمار باز را! در جستجوی "من" دیگری بود... برایش آرزوی سلامت کنید...سعادتی که دنبالش می گردیم شاید واقعا در تنهایی باشد! امیدوارم پیدایش کند!

تاریخ ارسال: یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 11:33 ق.ظ | نویسنده: مومو | چاپ مطلب
نظرات (19)
یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 12:30 ب.ظ
امیر
امتیاز: 0 0
لینک نظر
لذت داشت خواندن احساس
کنج ترین کنج اتاق جایگاه هیچ کس نیست...
پیروز باشی
سفر محسن نیز خوش
یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 01:29 ب.ظ
آفاق
امتیاز: 0 0
لینک نظر
اون پاراگراف اول رو خیلی دوست داشتم.
ولی کلن غمگین شدم برای تمام احساس های دوست داشتنی که قدر نمی دونیم/( چی گفتم!)
یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 02:44 ب.ظ
سیمین
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سربلند٬بدون اینکه ترک خورده باشد...
یکی از زیباترین پستهایی بود که تابحال خوندم! مرسی
یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 04:02 ب.ظ
مهتاب
امتیاز: 0 0
لینک نظر
خیلی خوب بود..
زندگی اما همچنان جریان دارد ...فقط تویی که زمان برایت متوقف شده! جا مانده ای از همه جا...همه چیز!
حس بدی داشت.. بد اما قلم خوبی..
یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 04:30 ب.ظ
میکاییل
امتیاز: 0 0
لینک نظر
داری فرو میریزی ...
میدونی حس کردی ... وقتی یهظرفی سرد و گرم میشه و بعد میشکنه .... و خرد میشه ...
الان احساساتت به اون شکل شدن ...
یکشنبه 3 بهمن‌ماه سال 1389 09:00 ب.ظ
نادر بگلو - خواب های یک آدم بیدار
امتیاز: 0 0
لینک نظر
نوشتن شهامت میخواد . کار هر کسی نیست . بخصوص برای خانم ها که مشکلات بیشتری هم دارند . خوشحالم که این شهامت رو در پست هات میبینم . ممنون و تبریک میگم به خاطر نوشتن . امیدوارم همه روزی شهامت نوشتن در باره خودشون و جامعه و زندگی شون رو داشته باشند .

راستش چند صفحه رو با هم باز کرده بودم و کامنتی که قرار بود برای اینجا بزارم رفت برای یه وبلاگ دیگه . رفت دیگه /کاریش هم نمیشد کرد .
دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال 1389 12:04 ق.ظ
عاطفه
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام مومو جان..
دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال 1389 09:26 ق.ظ
خاتون
امتیاز: 0 0
لینک نظر
مومو جان تلخ مینویسی...
دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال 1389 10:27 ق.ظ
زویا
امتیاز: 0 0
لینک نظر
فقط کلامی که درون مایه ای از حقیقت داشته باشد تلخ و گزنده است.

چقدر با این نوشته ها آشنا بودم . انگار تن تک تک زنهایی که در هجوم یک شوق گرفتار شدند در این متن می تپید.

پاینده باشی مومو جان
دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال 1389 10:42 ق.ظ
مهتاب
امتیاز: 0 0
لینک نظر
دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال 1389 03:47 ب.ظ
ما(ریحانه)
امتیاز: 0 0
لینک نظر
وای!!! الان کلا از مبحث خجلت زده گشتم!!!!!!!

ولی حس تلخش رو درون حلقم مزه مزه کردم.. تلخ بود چون واقعیت بود!!
دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال 1389 04:59 ب.ظ
خاتون
امتیاز: 0 0
لینک نظر
مومو جان دوتا لینک برات میزارم که بتونی گلگل ریدری کنی لینکدونیتو!!
http://golbarg4.blogfa.com/post-55.aspx
http://fanna.blogfa.com/post-289.aspx

هر دوتا منبعشون یکیه ولی تو طرز فهموندن فرق دارن که من با گلبرگ راحت تر فهمیدم!
دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال 1389 05:41 ب.ظ
سارا
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 12:09 ق.ظ
م . ح . م . د
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سلام عمه جان .. من موافق نیستم احساست خوب نبود ، نه ، شاید ظاهری آره ، در حال فروریختن طبق چیزی که بچه ها گفتن اما همیشه آدم از هرجایی شروع کنه باز اول راهه و فرصت زیاده ...

امیدوارم محمود پاییز بلند حسابی حال کنه و به چیزی که میخواد برسه ، هیچی نشده دل منم براش تنگ شده ..
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 07:28 ق.ظ
عبدالکوروش
امتیاز: 0 0
لینک نظر
اتفاق تازه چقدر سریع می افتد.
احساس می کنی که یک قطار سریع السیر با تمام سرعت با تو برخورد کرده و گیج و منگی از این تصادم ناگهانی...
زنهای درونت را پاس بدار.
شاید در عمارت النساء درون تو سوگلی زیبا و غمگینی چشم براه شاهزاده خویش است.
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 09:57 ق.ظ
امیر علماء
امتیاز: 0 0
لینک نظر
چیزی برای نوشتن ندارم!
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 11:23 ق.ظ
بهروز(مخاطب خاموش)
امتیاز: 0 0
لینک نظر
انصافا....انصافا زیبا بود......
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389 01:29 ق.ظ
wrong
امتیاز: 0 0
لینک نظر
اوووووووووووه شما هنوز زنده ای
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389 01:54 ق.ظ
امتیاز: 0 0
لینک نظر
گاه نباید شکست را نشان داد..
تنها باید مدتی را گذراند...
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد